Jaargang 14 – Editie 5

Colofon

Langs de Kantlijn is het clubblad van s.v. ROAC en wordt minimaal vijf maal per jaar uitgegeven.

Adres clubhuis

Oud Adeselaan 40

2375 XE Rijpwetering

Adres secretariaat

Pastoor Kwakmanlaan 113

2375 WC Rijpwetering

Ina van der Hoorn Roy van der Hulst
Tim van den Ing Erik van Zeil
Voorzitter Rob van der Hoorn
Secretaris Bob Schakenbos
Penningmeester Carina Timmers
Bestuurslid Wim van den Berg
Bestuurslid Wout van Zeil
Bestuurslid Angelique van den Berg
Bestuurslid Ronald de Jong
Bestuurslid Joop Straathof
Bestuurslid Jos Heemskerk

of 06-20030327

Voetbal
Handbal
Binnensporten
Biljart
Badminton
Activiteiten
Financiën
Sponsoring
Communicatie
Onderhoud & Beheer
Clubhuis
Ledenadministratie
Vrijwilligerscoördinatie

Uit de bestuurskamer

De competities van het seizoen 2021 –2022 zijn ondanks een ‘corona onderbreking’ toch afgerond. Dat had tot gevolg dat er bij de meeste bonden voor werd gekozen om het seizoen wat te verlengen.

Inmiddels zijn de sportactiviteiten voor enkele weken op een laag pitje komen te staan en kunnen we terugkijken op een seizoen met wisselende resultaten. Er waren kampioenschappen te vieren maar er werd ook gedegradeerd. Beide gebeurtenissen, kampioen worden en degraderen, horen bij het deelnemen aan een competitie en beide betekenen dat een speler of een team niet thuis hoort in een klasse waarin wordt deelgenomen. Het is dus ook absoluut geen ramp om te degraderen. In een nieuw seizoen, in een iets lagere klasse, wordt de draad weer opgepakt en kan weer worden gespeeld voor overwinningen. Voor kampioenen geldt dat het spelen in een hogere klasse een nieuwe ervaring betekent met zwaardere tegenstand; een echte uitdaging dus. Voor het nieuwe seizoen geldt dat wij iedereen vooral véél plezier wensen in de competities waarin wordt deelgenomen.

Na het seizoen hebben we als bestuur het besluit moeten nemen om te stoppen met de ‘judo tak’ in de vereniging. Jammer, want het verschraalt ons sportaanbod, maar het was onontkoombaar door het vertrek van de trainer (en het gebrek aan een goede opvolger) en door het teruglopend aantal deelnemers.

We moeten als vereniging de flexibiliteit hebben om in te spelen op de sportbehoeften die er in onze gemeenschap leven, dus wellicht dient zich binnen afzienbare tijd een kans aan om het sportaanbod met een andere sport uit te breiden.

In tegenstelling tot de voorafgaande twee seizoenen was het dit seizoen wel mogelijk om een aantal activiteiten te organiseren die gebruikelijk onderdeel uitmaken van het sportseizoen. Zo konden het open biljart kampioenschap en de Jeugd Olympiade gelukkig doorgang vinden. En mogelijk vindt bij de start van het nieuwe seizoen het toernooi om ‘het slechtste voetbalteam van ROAC’ weer plaats.

Als samenleving hebben we door middel van ons gedrag voor een deel zelf in de hand of we ernstige hinder gaan ondervinden van het regelmatig oplaaiende corona virus of dat we er goed mee kunnen dealen. Als bestuur gaan we er vanuit dat we er als samenleving verstandig mee omgaan en dat het seizoen 2022 –2023 een ‘normaal’ sportseizoen wordt, zonder lockdown en met volledige competities en evenementen.

Voor het nieuwe seizoen van start gaat bieden wij onze leden door middel van een ‘Overzomeringsprogramma’ de mogelijkheid om ook tijdens de zomer actief te blijven. Er is op dinsdagavonden de mogelijkheid om op het Hertogspark of eventueel elders (afhankelijk van de te beoefenen sport) deel te nemen aan sporten die voor velen van ons niet ‘alledaags’ zijn. Via de social media en de Nieuwsbrief zal het programma worden gecommuniceerd.

In de laatste bestuursvergadering van dit seizoen heeft het bestuur een eerste voortgangsrapportage gehad van de projectgroep die zich bezig houdt met het vernieuwen van het vrijwilligersbeleid. Er worden grote stappen gezet en binnenkort wordt er gestart met een eerste proef met het gekozen digitale systeem. Dat systeem moet uiteindelijk ieder lid van ROAC de gelegenheid bieden om zelf in te tekenen voor vrijwilligerstaken. De proef zal worden gehouden met een beperkt groepje leden en met een afgebakende taak. De proef is niet zichtbaar voor andere leden en is een test of het systeem daadwerkelijk werkt. Als de proef succesvol is, kan er begin van het nieuwe seizoen wellicht al gestart worden met het open zetten van het systeem voor één of enkele taken. Vervolgens zullen langzaam gedurende de komende maanden/het komende seizoen, alle vrijwilligerstaken op deze wijze worden aangeboden. Een forse klus voor de projectgroep, maar een absoluut noodzakelijke verandering in het vrijwilligersbeleid om er voor te zorgen dat de vereniging ook in de toekomst duurzaam kan functioneren met medewerking van alle leden.

Tijdens de laatste bestuursvergadering is ook besloten om te starten met de voorbereidingen voor het vervangen van het kunstgrasveld. Na afloop van het komende seizoen zou dat dan moeten kunnen plaatsvinden.

Ook werd het overzicht besproken van de kostenbesparing van een eerste seizoen met zonnepanelen en LED verlichting. De Hertogshal en ROAC bespaarden samen ruim € 9.000,-aan elektra kosten. Helaas staat tegenover die besparing een aanzienlijke kosten verhoging door de stijging van de gasprijzen, maar dat laatste geldt voor ieder bedrijf, organisatie en gezin, tenzij men volledig van het gas af is. Zover zijn wij nog lang niet op onze accommodatie en willen wij zover komen dan zijn er echt rigoureuze maatregelen en investeringen nodig.

Tenslotte kwam ook de bestuurlijke vernieuwing aan de orde. In de komende algemene leden vergadering zullen de secretaris, het bestuurslid verantwoordelijk voor de accommodatie en de voorzitter aftreden. De werving voor hun opvolging is gaande en het is de verwachting dat het bestuur tijdens die algemene leden vergadering geschikte kandidaten kan voordragen als opvolgers.

Zo werken we toe naar de start van een nieuw seizoen waarvoor voor de eerste sporten de voorbereidingen al begin augustus starten. En waarvoor op het sportcomplex al de nodige onderhoudswerkzaamheden plaatsvinden zodat alles er bij het begin van het seizoen weer keurig uitziet.

Maar voor dat seizoen van start gaat wensen wij iedereen een mooie zomer toe en voor zover mensen met vakantie gaan: “Geniet ervan en kom gezond weer terug”.

Namens het bestuur,
Rob van der Hoorn, voorzitter.


Beste leden van ROAC,

Met dit bericht willen wij, de werkgroep vrijwilligers, jullie graag op de hoogte brengen van ons bestaan en van een aantal acties die komend jaar ondernomen zullen worden.

Wat is de ‘werkgroep vrijwilligers’ en waarom bestaat die?

Begin 2022 is de werkgroep vrijwilligers samengesteld door het bestuur van onze vereniging. De werkgroep heeft de opdracht gekregen om oplossingen te bedenken voor twee veelgehoorde opmerkingen:

  • ROAC kan alleen bestaan door vrijwilligers en op dit moment dragen niet alle (ouders van) leden een steentje bij.
  • Het ontbreekt aan centrale coördinatie: welke ondersteuning is er nodig, wie is er beschikbaar, welke kennis is er beschikbaar? Dat is nu niet altijd inzichtelijk.

Wat heeft de werkgroep tot nu toe gedaan?

Als eerste stap heeft de werkgroep bij de verschillende commissies nagevraagd welke taken er verricht worden en of er behoefte aan ondersteuning is. Dit overzicht is gepresenteerd tijdens de Vrijwilligers dag op 23 april 2022 en daar is aan de aanwezigen gevraagd om eventuele verdere taken toe te voegen.

Wat wil de werkgroep gaan doen?

Concreet is de ambitie om in de loop van 2022 een deel van de vrijwilligerstaken centraal en online te publiceren en om de leden uit te nodigen om zich in te schrijven op deze taken. Wij hopen  dat deze manier van werken inzicht zal geven in de vraag welke leden welke bijdrage leveren en welke leden eventueel nog benaderd zouden kunnen worden. Ook hopen we dat op deze manier het laagdrempeliger zal worden om incidenteel of structureel een vrijwilligerstaak te vervullen.

Komende zomer willen wij eerst gebruiken om te onderzoeken of de tool ‘vrijwilligers gezocht’ hier een geschikt middel voor kan zijn. Om dit te beoordelen willen we deze tool eerst gebruiken voor de verdeling van de bardiensten.

Na de zomer melden wij ons weer met een conclusie en verdere stappen. Mocht je in de tussentijd opmerkingen of ideeën hebben, laat het ons dan zeker weten.

Groeten,

De werkroep vrijwilligers

Saskia Wortman, Brigitte Koek, Olaf Koek, Bob Schakenbos, Daphne Bouwmeester, Matthijs Klapwijk


Vacatures

Mocht u het komende seizoen iets voor de vereniging willen doen, hieronder diverse vacatures: 
Gezocht voor de jeugdafdeling van ROAC Voetbal  

Jeugdleiders en Jeugdtrainers Voetbal seizoen 2022-2023. 
Om alle jeugdspelers en -speelsters te trainen en begeleiden bij wedstrijden zijn we voor aankomend seizoen op zoek naar: 

– Leider JO19-1 
– (Hoofd)trainer JO15-1 
– Leider JO13-1 
– Trainer JO8/9 
– Leider JO8-1 
– Leider JO8-2 

Heb je interesse, of wil je meer informatie, neem dan rechtstreeks contact op met Peter van der Meer of Danny Brugman, of stuur een mailtje naar  

Ook bij de afdeling Handbal is er behoefte aan vrijwilligers met name voor veld/zaaldienst. 


Voetbal dames ongeslagen Kampioen

Het seizoen 2021-2022 is nu afgelopen en wij, de dames van ST ROAC-MMO, kunnen wel zeggen dat we een prachtig seizoen achter de rug te hebben.     We mogen ons met trots ongeslagen kampioen noemen! 

Stiekem hoopten we al wel op het kampioenschap, aangezien het vorig seizoen zo goed liep. Helaas kwam dat seizoen vroegtijdig aan zijn eind, waardoor we wisten dat we het dit seizoen nog maar eens dik over moesten doen.   

Na alle wedstrijden gewonnen te hebben (en één gelijkspel maar laten we daar niet te veel woorden aan vuil maken…), werd er twee maanden voor het einde druk gespeculeerd welke wedstrijd onze kampioenswedstrijd zou zijn.  

Nadat meerdere mensen de rekenmachine erbij hadden gepakt, kwamen we erachter dat het 7 mei zou worden. Er was alleen één probleem: we speelden uit bij Warmunda. Maar… de heren van Warmunda speelden diezelfde dag thuis bij MMO. Met een feestje in gedachten probeerden we de dames van Warmunda te strikken voor een thuiswedstrijd op ons eigen terrein. De dames waren echter erg stellig. Zelfs nadat de voorzitter van MMO (Joep van Rhijn)  hen probeerde over te halen met een avondje gratis drank, stonden we op 7 mei toch uiteindelijk op het kunstgras in Warmond.  

Met ons hoofd al bij het feest op MMO, maakte Warmunda het ons de hele wedstrijd erg lastig. Zelfs zó lastig dat we het tot in de laatste secondes van de wedstrijd spannend wisten te houden. Uiteindelijk maakte onze aanvoerster, Pip Veilbrief, de 0-1 met de kramp in haar kuiten. Het kampioenschap was binnen! Er steeg een ontlading op vanaf het veld en bij MMO werden we als kampioenen onthaald. Het bleef die nacht tot in de late uurtjes beregezellig.  

Uiteraard zijn we een combinatieteam dus vierden we het kampioenschap de week erna nogmaals, maar dan in Rijpwetering. Onder luid gejoel van onze trouwe supporters, met wat geknal van vuurwerk, betraden we het eerste veld van ROAC. Deze wedstrijd lieten we een wat vermakelijker potje voetbal zien, en met een 4-1 winst speelden we van Nispen VR1 van de mat. Na een schaal bruin fruit, een koude kletser en het maken van de kampioensfoto’s, hebben we in de Vergulde Vos ons kampioenschap voor de tweede keer gevierd. Het was een geweldige afsluiter van een prachtig seizoen. 

Bij deze willen wij Jeroen, Thomas, Perry en Kiki bedanken. Door jullie hadden we het nooit gered. Daarnaast willen wij Rémon Jonkman nog even in het zonnetje zetten als dank voor het maken van de prachtige kampioensfoto’s bij ROAC.  

Lenny van der Meer en Dana de Vlieger  


Van de Biljarttafel

Het biljartseizoen is afgesloten en ik wil graag met jullie even terug kijken hoe wij het gedaan hebben en stil staan bij het seizoen 2022/23 wat voor ons staat. 

Hoe hebben onze teams het in de districtscompetitie gedaan?  

Het 1ste team in de driebanden competitie heeft het tot de laatste wedstrijd spannend gehouden. Zij konden nog kampioen worden, maar in de laatste wedstrijd werd er verloren van de uiteindelijke kampioen en eindigden zij op een mooie tweede plaats in een poule van 14 teams. Ons 2de    driebanden team in deze competitie is na een sterke eindfase als vierde in een poule van 14 geëindigd. Al met al kunnen beide teams terugkijken op een sterk gespeeld seizoen. 

In de dagcompetitie hebben wij met twee teams meegestreden om de prijzen. In deze competitie, op de vrijdagmiddag, hebben 35 teams gespeeld en de twee teams van svROAC zijn als 5de en 8ste geëindigd. Een mooi resultaat in zo’n groot deelnemersveld. 

Op woensdag- en donderdagmiddag spelen wij in ons clubhuis een onderlinge libré competitie. Dit jaar met 18 deelnemers. Na 28 gespeelde wedstrijden is er een eindklassement opgemaakt. De uitslag is: 

Libré: 

  1. Jos Heemskerk. 
  1. Jan Turk. 
  1. Jan Wesselman. 

Op donderdagavond spelen wij twee competities. Namelijk libré en driebanden klein. De uitslag van deze wedstrijden is: 

Libré: 

  1. Jan Turk. 
  1. Wim Willemsen. 
  1. Jan Akerboom. 

Driebanden klein: 

  1. Gerard Hillebrand. 
  1. Jaap van Velzen. 
  1. Jan Turk. 

Als afsluiting van het biljartseizoen hebben wij op zaterdag 14 en 21 mei, na een onderbreking van 2 jaar, ons open svROAC kampioenschap gespeeld. Het waren weer twee onvergetelijke dagen, met een fijne sfeer in ons mooie clubhuis. Er is mooi gespeeld en Gracé zorgde voor de lekkere hapjes. Natuurlijk waren er ook nog de wedstrijden. Na een start met 18 deelnemers op de eerste dag gingen de beste 12 door naar de finale op de tweede dag. Na een mooie strijd zijn op het eind van de dag de prijzen uitgereikt. De uitslag is: 

  1. Jan van der Poel. 
  1. Dammes van der Poel. 
  1. Koos de Jong. 

Op de jaarvergadering van de commissie biljart is er besloten dat wij in 2023 dit kampioenschap opnieuw  zullen organiseren. Ik hoop dan wel op iets meer deelname, dus begin alvast met trainen en geef je volgend jaar bij mij op. 

De inschrijvingen voor het seizoen, voor de districts wedstrijden is gedaan. Wij gaan in de dagcompetitie met drie teams op de vrijdagmiddag meespelen. Op de dinsdagavond gaan wij opnieuw met twee driebanden klein teams meespelen. Nieuw voor het seizoen 2022/23 is dat wij een driebanden team groot op de zaterdagmiddag hebben ingeschreven. Zij zullen hun thuiswedstrijden extern spelen door wij geen grote wedstrijdtafels in het clubhuis hebben. Succes in het komende seizoen. 

Ten slot nog de mededeling dat 9 augustus de lakens op de biljarts worden vervangen en dat wij op 17 en 18 augustus met trainen beginnen daar de competities begin september weer aanvangen. 

Groeten Jos Heemskerk. 


Terugblik op het Binnenssporten

Na een paar rare jaren door corona, hebben we dit jaar een seizoen kunnen draaien met niet al te veel hobbels. De meeste activiteiten konden gelukkig doorgaan en we konden redelijk ongestoord doortrainen bij alle groepen. 

Bij de badminton konden we dit seizoen eindelijk  de competitie uitspelen. Weliswaar met een kleine stop in december, maar door het verplaatsen van een aantal wedstrijden, was de vertraging niet noemenswaardig. Bij de senioren is het herenteam op een verdienstelijke derde plaats geëindigd. Zeker als je bedenkt, dat er twee jeugdleden meespelen in dit team. We hadden wat invallers her en der nodig door coronabesmettingen, maar het is allemaal weer gelukt. 

In de jeugdcompetitie hadden we een enthousiaste groep in de opstapcompetitie. Deze competitie is voor jeugd zonder wedstrijdervaring. We zagen de kinderen een enorme sprong vooruit maken. Ook zij zijn op de derde plaats geëindigd. 

Helaas hebben we dit seizoen wel afscheid moeten nemen van onze trainer Aad. Vanwege gezondheidsproblemen is hij niet meer in staat om de trainingen te verzorgen. Uiteraard wensen we hem heel veel sterkte. We zijn heel blij, dat Suus de trainingen voor de jeugd tijdelijk wilde overnemen. 

 Op de maandagmiddag wordt gegymd onder leiding van juf Caroline. Een grote variatie aan spelvormen, maar ook turnoefeningen komen in de lessen voorbij. 

Dit seizoen vond dan eindelijk weer een editie van de Kaag en Braassem Cup plaats. Een jaarlijkse wedstrijd tussen gymverenigingen uit de gemeente. De kinderen hadden maanden hard getraind om alle oefeningen onder de knie te krijgen. Ze hebben de vereniging goed vertegenwoordigd en zelfs een aantal podiumplaatsen binnengehaald. Voor het eerst deden er ook jongens mee vanuit ROAC en ze vielen direct goed in de prijzen. 

 Op de valreep van het seizoen waren er nog judo-examens. Alle kinderen hebben het super gedaan en zijn zo weer een stapje verder gekomen. 

 De dansgroep heeft zich afgelopen seizoen goed laten zien op diverse fronten. 

Allereerst hebben de oudste kinderen de burgemeester uitgezwaaid met een (letterlijk) spetterend optreden tijdens haar afscheidstour door de gemeente. Ondanks de stromende regen hebben ze een fantastisch dansoptreden gegeven. 

De jongste kinderen hadden een heel belangrijke taak : zij mochten Sinterklaas welkom heten in Rijpwetering. En ook zij hebben het zo goed gedaan. 

De beide groepen mochten ook optreden bij de opening van de Jeugdolympiade en de oudste groep heeft ook de opening van het meddle-festival verzorgd. Een mooie generale repetitie voor de grote finale van het seizoen. Zij gaan zaterdag 2 juli een optreden geven in een heuse schouwburg in Leiden. Op uitnodiging van dansschool De Rode Sneakerz uit Leiderdorp mogen de kinderen van ROAC ook een deel van de show verzorgen. 

 In de zomer zal er ook nog een overzomerprogramma zijn. Houdt hiervoor de website en de sociale media in de gaten. 

 Ik wil eindigen met alle binnensportleden te bedanken voor hun inzet, hun aanwezigheid en hun geduld tijdens de afgelopen corona-periode. Ik weet, dat het soms heel frustrerend was als we weer een les moesten laten vervallen. Maar ik ben heel blij, dat de meesten de vereniging trouw zijn gebleven. 

Rest mij nog iedereen een fijne vakantie te wensen en tot volgend seizoen. 

Angelique van den Berg 

Commissie binnensporten 


Komend seizoen geen judolessen meer bij ROAC

Trainer Eric van Leeuwen heeft het besluit genomen om te stoppen met lesgeven wegens tijdgebrek. Dat is natuurlijk heel jammer, maar we hebben alle begrip voor zijn beslissing.  Helaas zijn de judoleraren niet dik gezaaid, dus vervanging vinden is zeer lastig. Het bestuur heeft daarom de beslissing genomen om te stoppen met de judolessen.  

Voor degene, die verder willen met judo verwijzen we jullie naar Stichting Budosporten (geven ook les in Roelofarendsveen) of naar judovereniging Sotai Renshyu in Leimuiden. Ook zijn jullie van harte welkom bij Taekwondo school Marcel van der Poel.  

Uiteraard zijn de kinderen ook welkom om andere sporten binnen ROAC uit te proberen.  

We willen Eric bedanken voor alles wat hij voor de vereniging heeft gedaan. Heel veel kinderen hebben met veel plezier judolessen gevolgd en we hebben het altijd als een waardevolle aanvulling van het sportaanbod bij sv ROAC gezien.  


Verslag D-jeugd Handbal

Zondag 19 juni speelden wij tegen de club SV Hillegom. Voor de wedstrijd waren onze meningen over hoe het zal gaan erg verschillend. Sommigen dachten dat we gingen verliezen, anderen dachten dat we het wel konden winnen. Veel ouders kwamen kijken, want het was onze laatste wedstrijd van dit seizoen.  

Toen was de wedstrijd begonnen, we hadden er allemaal veel zin in. Onze keeper was Guusje en onze opstelling was 4/2. Ik begon helaas op de bank, maar toen ik uiteindelijk in het veld stond, had ik het erg leuk. Het was super spannend, want de score ging heel erg gelijk op. De rust stand was 6-7 voor ons! En later bleef de wedstrijd maar spannender worden. Uiteindelijk stond het 12-12, we hadden nog maar één minuut ongeveer en toen scoorde Fiene het winnende doelpunt!  

Later na de wedstrijd zaten we in de kantine en toen kregen onze coaches een cadeautje omdat ze ons heel goed hebben geholpen met van alles wat.   

En het beste is nog eens dat ons team kampioen is geworden! 

Robin Elstgeest 


Deze zomer o.a. boksen, padel, spinning en badminton bij sv ROAC 

Wil je tijdens de zomervakantie lekker blijven sporten? Wil je conditie op peil houden, zodat je het nieuwe seizoen goed voorbereid aan de start staat? Dat kan! In de komende weken organiseren we bij ROAC wekelijks diverse sportactiviteiten om in beweging te blijven. De meeste activiteiten zijn gratis, alleen aan padel en aquaborden is een eigen bijdrage verbonden. 

Onderstaand vind je het complete schema met alle lessen. 

Activiteiten voor alle leden vanaf 18 jaar 
Voor alle leden van 18 jaar en ouder organiseren we op de dinsdagavonden verschillende trainingen. Denk aan padel, aquaboarden, dans, spinning en boksen. Vooraf aanmelden is verplicht. Dit kun je doen via

Badminton voor leden en niet-leden 
Alle geïnteresseerden van 18 jaar en ouder, en dus ook mensen die geen lid zijn van sv ROAC, kunnen op zes woensdagavonden in de Hertogshal komen badmintonnen. Vooraf aanmelden is verplicht. Dit kun je doen via . Zijn er te weinig aanmeldingen, dan gaat de training niet door. 

Datum  Tijd  Activiteit  Verplicht aanmelden via  
Dinsdag 5 juli  20.15-21.15 uur Spinning bij Hart4Health  
Woensdag 6 juli 20.00-22.00 uur Badminton Open training  
    
Dinsdag 12 juli  19.30-21.00 uur Aquaboarden in de Zijl Eigenbijdrage € 5,00  
Woensdag 13 juli 20.00-22.00 uur Badminton Open training  
    
Woensdag 20 juli 20.00-22.00 uur Badminton Open training  
Donderdag 21 juli 19.00-20.00 uur Boksen bij in Balance  
    
Dinsdag 26 juli  19.00-21.30 uur Badminton Clinic door spelers uit de Eredivisie  
Woensdag 27 juli 20.00-22.00 uur Badminton Open training  
    
Dinsdag 2 aug 20.00-21.30 uur Padel bij Dekker Sport Warmond Eigen bijdrage € 7,50  
     
Dinsdag 9 aug 20.00-21.00 uur Danstraining door Anouk Ram  
    
 Dinsdag 16 aug  20.00-21.00 uur  Fullbody Workout door Denise de Jong   

Interview door Leiden Amateur Voetbal met Jan van Haastregt

‘Mijn Ans is nog gekker op voetbal dan ik, oh wat is ze fanatiek’ 

geschreven voor Cees Mentink

Jan van Haastregt (72) speelde tien jaar op het hoogste niveau van de in 1946 opgerichte rooms-katholieke sportvereniging Rijpwetering. Hij stond bekend als ‘gaan met de brandweer’, een bikkelharde voetballer die door de trainers Freek Fillipo en Hans Verkuylen op de gevaarlijkste tegenstanders werd gezet. De coaches uit Leiden ordonneerden tijdens de wedstrijdbespreking op donderdagavond dat de grote, kleine achterspeler zijn vaste opponent in het allereerste duel meteen stevig moest aanpakken, dan zou hij zich de verdere wedstrijd wel koest houden. Freek en Hans, die uitstekende voetballers waren geweest en sportiviteit hoog in het vaandel hadden staan, zouden nooit zeggen: ‘Geef hem zo’n zwiep dat hij vijf meter verder op de sintelbaan belandt.’ Niks doodschoppen, wel stevig aanpakken. 

Kampioensteam A-junioren. Staand v.l.n.r.: Freek Filippo (trainer), Jan van Zeil (leider), Nico Disseldorp, Wardy van Emmerik, Charles Beelen, Ben Bakker, Paul van den Hoorn, Kees Bisschop, Wil van der Geest; gehurkt v.l.n.r.: John Witteman, Gerard Volwater, Sjaak van der Star, Jan Borst, Harry van der Star.

Het is maandagmiddag. De zon schijnt, witte wolken kabbelen aan het firmament, buiten lopen schapen geurend gras te grazen. De glazen zijn gevuld, Ans van Haastregt (geboren Borst) schuift ook aan. De tafel ligt bezaaid met foto’s, knipsels en een polsdik boek, getiteld ‘Plakboek 50 – Rijpwetering (1946), VVOA (1947), ROAC ‘79’, stamp- en stampvol foto’s en krantenknipsels in facsimile. 

Een waardevolle uitgave, een monumentaal document, een ‘dat-wil-ik-hebben’-uitgave waar de liefhebber van likkebaardt. Jan en Ans zijn beiden afgetraind. Geen verrassing, het echtpaar fietst door het hele land, legt steeds voor een nacht aan in hotels en trappen in etappes van vijftig/zestig kilometer naar een volgende stop. Ze genieten van al het schoons dat Nederland te bieden heeft, en van elkaar. Het tweetal is zo close als C&A en H&M, een voorbeeldige twee-eenheid. Ook al zijn ze al tientallen jaren getrouwd, ze tortelen nog als duifjes. Hun geheim? ‘Doe veel samen en geef elkaar ook de ruimte.’ 

1ste elftal seizoen 1973-1974. Staand v.l.n.r.: Cees van der Star, Gerard Zoetemelk, Hans van Rijswijk, Gerard Schrijvers, Ton Borst, Freek Filippo (trainer); zittend v.l.n.r.: Hans Witteman, Henk Zonderop, Jan van Haastregt, Jan Jansen, Hans Weenink, Sjaak van der Star, Nico Disseldorp.

Humor 

De naam van Van Haastregt zit gebakken aan de Ripse voetbalclub, fuseerde in 1979 met VVOA, ging dat jaar de toekomst in als SV ROAC ‘79 (Rijpwetering Oud Ade Combinatie) en in 2010 werd het SV ROAC, met afdelingen voetbal, handbal, gymnastiek en biljarten. Adriaan van Haastregt is 25 jaar penningmeester geweest van Rijpwetering. Hij is een neef van ‘onze’ Jan, een andere neef Van Haastregt, Bert, viel op als scheidsrechter. ‘Dat gaf weleens frictie,’ vertelt Jan. ‘Clubs tegen wie wij speelden dachten al gauw dat de naam Van Haastregt synoniem was voor ‘thuisfluiter’. Van het tegendeel bleek eerder sprake.’ 

Wanneer Bert floot voor een overtreding in het strafschopgebied en opgewonden spelers op hem afstormden, maakte hij eerst laconiek een korte wandeling rond de zestien. Wanneer de meute enigszins tot bedaren was gekomen, legde hij resoluut de bal op de stip. ‘Hij maakte er een nummer van, man, een act, die ook nog werkte,’ klinkt het genietend. Jan van Haastregt, die het vak van timmerman verkoos boven dat van automonteur, een grote wens van zijn vader, houdt van humor. Hij praat met zachte stem en eist daarmee de volle aandacht op van de LeidenAmateurVoetbal-pennenlikker. 

Staand v.l.n.r.: Hans Verkuylen (trainer), Ton van der Meer, Gerard Zoetemelk, Jan Heemskerk, George ten Cate, Gerard Schrijvers, Gerard Bouwmeester (grensrechter), Piet van der Kamp (scheidsrechter); gehurkt v.l.n.r.: Hans Weenink, Cees van der Star, Leo van der Zwet, Cees Zoetemelk, Jan Brugman, Jan Jansen.

Ook schiet hij snel vol bij een mooie of dierbare herinnering. Een emotioneel mens. Daar houden wij van bij LAV. Ans en Jan hebben een zoon en drie dochters. Zoon Frank heeft tot zijn 27ste gevoetbald. Er kwam een min of meer abrupt einde aan zijn voetballoopbaan door gescheurde knie- en enkelkruisbanden. De dochters zijn superlief, zingen als nachtegalen, maar hebben niets met voetbal. Moeder Ans volgt het voetbal vanaf haar dertiende. Met de jaren groeide haar belangstelling voor het spelletje zo zeer, dat zij in een plakboek de wedstrijden van Rijpwetering bijhield, de opstellingen, wie de doelpunten voor hun rekening namen. Dan te bedenken dat andere meisjes op die leeftijd plaatjes verzamelden van popartiesten en zwijmelden bij hun muziek. 

Genoeg is genoeg 

Zelf heeft Ans gehandbald bij NIO (Na Inspanning Ontspanning) en goed ook. Alleen vertrekt haar gezicht wanneer ze zich ‘gemene tegenstandsters’ herinnert: ‘Die krengen kunnen zo gemeen zijn. Ze knijpen in je armen en billen, stoten met hun ellenbogen waar ze maar kunnen, doen dat zo sneaky, geen scheidsrechter ziet het. Ze neemt het dikke schrift met aantekeningen erbij, laat grafieken zien en de lijst van topscorers. ‘Jan scoorde weinig, heel weinig zelfs, begrijpelijk, hij was achterspeler,’ klinkt het vergoelijkt. Haar vingers glijden over de tabellen en zegt dan: ‘Kijk, een doelpunt tegen Altior, een tegen Warmunda en een tegen DoCoS. Topscorer aller tijden zit er dus niet in. Haha.’ 

Ze knipoogt en aait de harige arm van de liefde van haar leven. Nog steeds, zegt Jan, volgt Ans al het voetbal op de televisie, ze slaat geen wedstrijd over. Ans: ‘Ik ging altijd met mijn vader naar wedstrijden toe, elke zondag. In de rust fietste mijn vader naar huis, dronk een borreltje en was op tijd weer terug voor de tweede helft.’ Jan mag graag een wedstrijd op de televisie zien of er een bezoeken. ‘Leuk, vind ik dat, en gezellig. Maar zij is gekker op voetbal dan ik, Ans is zo’n  fanatiekeling.’ 

Boekjes van r.k.s.v. Rijpwetering, die in 1979 fuseerde met ROAC en samen doorgingen onder ROAC ’79 bewaart Jan als relikwieën. Hij mag er graag af en toe doorheen bladeren en glimlachen bij zoveel nostalgie.

Snel terug naar Jan, telg van een gezin met zes zonen en een dochter, hij blijkt ook een filosoof. Hij neemt een korte pauze en dan: ‘Weet je, een mens heeft maar weinig nodig.’ Hij spreidt zijn vingers en tikt aan: ‘Water, vuur voor de warmte, een dak boven zijn hoofd, een geit voor de melk en kippetjes voor een dagelijks eitje. Meer niet.’ Hij voegt er ‘genoeg is genoeg’ aan toe: ‘Waarom twee auto’s, drie vakanties en steeds maar méér, méér, méér?’ Stof tot nadenken. 

Balafpakker 

De voetballer Jan van Haastregt is nog nauwelijks ter sprake gekomen. Over zijn kwaliteiten doet hij bescheiden. Waarom? ‘Als men straks in het dorp dit interview leest en ik heb zitten ophakken, krijg ik dat wel naar mijn kop gegooid.’ 

De Rijpwetering-selectie 1978/1979. Staand v.l.n.r.: Jan Faas (trainer), Gerard Volwater, Cees Borst, Hans Weenink, Sjaak en Harry van der Star, Nico Disseldorp, Cees van der Star, Anton Spring in ’t Veld (leider); gehurkt v.l.n.r.: Wim van Scheppingen, Albert Bollen, Jan Brugman, Wardy van Emmerik, Jan van Haastregt, Hans Witteman, Jaap van Velzen (grensrechter), Dick Hoogenboom.

Dan de knipsels er maar eens bijgenomen. Wat schrijven de kranten, met name de Leidsche Courant, hét dagblad in de rooms-katholieke gemeente. Daarin staat onder meer te lezen dat Jan altijd een gemiddelde haalt van een 7 of 8. Hij versaagt nooit en werkt de volle negentig minuten, hij is een sjouwer. Dat ziet het publiek graag. Om een vergelijking te trekken met nu, leek Van Haastregt op Toornstra van Feyenoord. Wanneer ik dat zo zeg, veert hij op en zegt: ‘Schrijf dat alsjeblieft niet op. Dat ik nooit opgaf klopt, maar vergelijk mij niet met Toornstra, klassen verschil. Ik kan niet in zijn schaduw staan.’ 

Wat Jan wel wil toegeven is dat hij de conditie van ‘een paard’ had. Volgens hem door zijn wekelijkse training. Er werd bij Rijpwetering twee maal per week getraind, dat vond men toen voldoende. Niet iedereen verscheen op het appèl. Daar werd niet moeilijk over gedaan. Alleen trainer Hans Verkuylen werd daar boos om. In het clubblad liet hij vaak van zijn ongenoegen blijken, wanneer de opkomst weer minimaal was geweest. 

‘Toch stelde Hans vaak ook de wegblijvers op,’ weet ‘de kleine dondersteen’, zoals Verkuylen hem kozend noemde, ‘jongens met scorend vermogen. Bijvoorbeeld Gerrit Schrijver, een kopsterke jongen, die een paar maal flitste in een wedstrijd en verder onzichtbaar was. Gerrit zorgde wel voor de punten.’ 

Over koppen gesproken: ‘De fenomenale kopbal van Robin van Persie in de WK-wedstrijd in Brazilië tegen Spanje. Vallend koppend scoren, weergaloos, 1-1 vlak voor de rust. Een keerpunt in de wedstrijd, het werd 1-5.’ Koppen was niet zijn sterkste punt, technisch ook niet begaafd. Maar, staat er in de krant: ‘Jan van Haastregt is een werker, een balafpakker, die maar een kant op wil, namelijk: vooruit.’ De timmerman – linkspoot – strooit met  passes richting de vleugels, van waaruit de spits wordt bediend en moet doen waarom hij daar staat, scoren. 

Hersenschudding 

Wat een glorieus moment moet worden in zijn actieve loopbaan, loopt uit op een deceptie. Het seizoen 1967-1968 wordt bekroond met het kampioenschap, ongeslagen kampioen. Rijpwetering verlaat de LVB (Leidse Voetbal Bond) en betreedt de vierde klasse van de KNVB-arena. De beslissende wedstrijd moet Jan missen. Hij heeft een hersenschudding opgelopen bij een training in de zaal. Van Haastregt doet voor wat er precies gebeurde. In een duel valt hij achterover en boem! Hij klettert met zijn hoofd op de vloer die niet meegeeft.  Hevige hoofdpijn. Duizelig alsof hij een paar uur in een achtbaan heeft gezeten. Hij ligt een week in zijn donkere slaapkamer. Wanneer de club na het seizoen de spelers fêteert in het dorpshuis, is er ook voor Jan een zilveren minitrofee met inscriptie. Hij staat nog op de kast, het mooie miniatuurtje. Jan is eraan verknocht. 

4e Klasse KNVB. Staand v.l.n.r.: Henk Zonderop, Sjors ten Cate, Gerard Zoetemelk, Jan Jansen, Gerard Schrijvers, Ton van der Meer, Jan Heemskerk, Gerard Weenink; zittend v.l.n.r.: Hans Verkuylen (trainer), Cees van der Star, Hans Witteman, Leo van der Zwet, Hans Weenink, Jan van Haastregt.

‘Leienaars’ 

Er zijn spelers waaraan de pensionado uit sportief oogpunt niet de prettigste herinneringen bewaard. Hij schudt de namen uit zijn mouw, alsof het gisteren heeft plaats gevonden, dat wil wat zeggen. Stan  van der Meel van DoCoS, die was nog behendiger en slimmer dan Jan, nauwelijks te stoppen. Kees Baader van Altior, nog zo eentje. Vooraf had de trainer gezegd: ‘Die is voor Jan.’ Maar Baader liep Jan er finaal uit. Bij Bernard Kraan van MMO kon je beter uit de buurt blijven, zeker wanneer hij een vrij trap nam. ‘Bernard legde aan, schoot zo hard, altijd raak en wonder dat de bal niet door het net ging.’ 

Bij DOSR speelde Pim van der Meer, spits, ook hem moest Jan laten gaan. Van der Meer ging later naar LDWS. ‘LDWS,’ Ans mengt zich weer in het gesprek. ‘Wij moesten thuis tegen LDWS spelen. Ze waren al kampioen, het ging dus nergens meer over. Maar voor ons was het een beladen wedstrijd. Voetballen tegen die ‘stadsen’. Ze vonden ons maar ‘boeren’. Wat gebeurt er? Wij gaan tot het gaatje en winnen van die ‘Leienaars’. Woest waren ze. Waarom? Ik zou het niet weten. De dames van de eerste elftalspelers kregen allemaal bloemen van ons, die ze schreeuwend tegen de ruiten van de kantine kapot sloegen.’ Het heeft Jan weleens pijn gedaan wanneer een club uit de stad tegen Rijpwetering moest spelen: ‘Er werd dan een beetje minachtend over ons gedaan, op ons neergekeken. Dat werkte wel motiverend, de trainer hoefde ons niet op te peppen. Ik deelde uit en gaf geen krimp wanneer ik voor mijn poten werd  geschopt. Gaan liggen en schreeuwen? Ben je bedonderd, ik liet me niet vernederen door die gasten.’ Trauma’s opgelopen van dergelijke wedstrijden? ‘Totaal niet, na afloop in de kleedkamer blijf je voor het douchen even zitten tot de adrenaline is uitgewerkt. Daarna drink je weer een biertje met elkaar. Zo hoort dat, vind ik.’ 

Buikschuiven in de modder 

Aan de Ouwe Bocht in Rijpwetering woont een heel gezelschap, dat in het eerste van de club triomfen heeft gevierd. Mannen waren de opeenvolgende trainers konden bouwen. Hans Witteman, Hans Weenink, Jan Jansen, ‘onze’ Jan, Cees van  der Star en Nico Disseldorp. Disseldorp? Disseldorp? Hoewel zijn voetballoopbaan al een tijdje achter hem ligt, komt de naam heel bekend voor. Er zijn veel Disseldorpen in Rijpwetering en wijde omgeving. 

Deze Disseldorp is de vader van de Simone, die regelmatig meewerkt aan LAV, een sprankelende presentatrice, die kundig interviewt en een verrassende verrijking zou betekenen voor menig in Hilversumse (sport-)programma. Wat een geluk, ik tref hem thuis. Is Jan van Haastregt een bescheiden figuur, Nico Disseldorp zou familie van hem kunnen zijn. De tongen komen toch los en wat blijkt? Disseldorp heeft zeven aaneengesloten jaren in de hoofdmacht van Rijpwetering gespeeld. Daar denkt hij met het grootste genoegen aan terug. Ook aan voorvallen die toen niet tot een schaterlach leidden, maar nu wel degelijk de lachlust opwekken. 

Nico: ‘Het veld waarop wij trainden was een modderpoel. Ik weet nog dat daarover bij de gemeente zo geklaagd werd, dat ze daar gek van werden. Afijn, als er getraind moet worden, wordt er ook getraind. Stevige partijtjes. Op een gegeven moment trek je je niets meer van de modder aan, je scoort glijdend, valt, staat op, wordt gemangeld. Kortom, we zien er geen van allen uit. Als ik een doelpunt had gemaakt, maakte ik een buikschuiver. Of wij de kleren zelf moesten wassen, weet ik niet meer. Ik denk van wel. Daar waren ze thuis niet blij mee.’ Nico liet zijn voetbalschoenen schoonmaken en invetten door een rakkertje uit de straat. Hij kreeg daar twee kwartjes voor. Een heel bedrag in die tijd. 

Schapen of koeien op het veld. Die waren er niet alleen bij Rijpwetering. Ik zelf weet nog dat bij DoCoS, toen nog aan de Haagweg, de vlaaien met reuzeschop van het veld verwijderd moesten worden. Bij Bernardus, idem dito, maar daar was het veld zo hobbelig, dat je nauwelijks de bal in iemands voeten kon schieten. ‘Bij ons was het anders,’ weet Nico, ‘wij moesten de schapen van het veld jagen. Dat deden we met een mannetje of acht, opgewonden blèrend renden ze weg. De flinke keutels lieten we maar liggen.’ 

Binnen de gelederen van Rijpwetering heeft men Disseldorp vooral bezig gezien als ‘laatste man’, vroeger werd zo’n speler ‘spil’ genoemd. Het klopt dat de trainer zijn voetballers ‘op een mannetje’ zette. ‘Je blijft bij hem, al loopt hij naar de wc,’ is een uitspraak van Freek Filippo, die – vindt Nico – ‘misschien wel de beste trainer ooit van Rijpwetering is geweest’. Hij voegt er aan toe: ‘Een aardige man, met psychologisch inzicht, die ons wist te bespelen. Voor hem zette ik me altijd meer in, deed ik extra mijn best.’ 

Het shirt van r.k.s.v. Rijpwetering van Nico Disseldorp is nog puntgaaf, dat van Jan van Haastregt vertoont de nodige gaten. ‘De schuld van motten,’ volgens hem. Evenals van Disseldorp is Van Haastregt berentrots op het tricot.

Jan van Haastregt en Nico Disseldorp  hebben heel prettige herinneringen aan r.k.s.v. Rijpwetering. Dat de vereniging mét VVOA (Voetbalvereniging Oud Ade) verder is gegaan als ROAC (Rijpwetering Oude Ade Combinatie) is een verstandig besluit geweest. Het samengaan is vlekkeloos verlopen, van cultuurverschillen is geen sprake geweest. Ze kijken met een glimlach terug op het toenmalige donateurschap van 1 gulden per maand, het bedrag werd thuis opgehaald. De strijdkreet kennen de mannen natuurlijk ook nog: ‘Houd hoog uw sportvereniging. Houd daarom hoog ‘Rijpwetering’.’ Supporters gedroegen zich zoals dat hoorde en zoals het bestuur dat ook stimuleerde met: ‘Ook U, toeschouwers langs de lijn: Blijft steeds sportief en houdt het fijn!’